Orta San Giulio

In een  boek gelezen over Orta San Giulio en dit hoofdstuk begon met “Alsof je in een Italiaanse filmset bent” en het had niet mooier omschreven kunnen zijn. Je weet niet wat je ziet en je weet niet wat je moet fotograferen.

Je komt niet met je auto het stadje in (wandeling van 2km of je pakt de “tram”), maar als je dan door de straatjes loopt totdat je uiteindelijk in dit plaatsje uitkomt dan ben je al een ervaring rijker, een belevenis die je nooit meer zal vergeten.

Piazza Motta, is een breed plein, parallel aan de waterkant en gedeeltelijk afgeschermd van de drukte van de steiger door een prachtige rij kastanjebomen.

De beroemde Italiaanse schrijver, Piero Chiara, noemde Orta San Giulio "Gods Aquarel". De gevels van de huizen met uitzicht op plein herinneren eraan wat Chiara schreef. En Augusto Mazzetti, journalist en dichter, noemde dit plein 'de huiskamer' . Dat is Orta, romantische en zo ver van lawaaierige wereld.

Het eerste wat je doet is een foto maken van het Isola San Giulio, ook wel het stilte eiland, Isola del Silenzio, genoemd.

Dit eiland wordt zo genoemd omdat hier nog een klooster is waar nog nonnen in stilte leven. Je kan dit klooster niet bezoeken, maar er loopt wel een 
wandelpad omheen “ La Via del Silenzio”.

De legende van het eiland vertelt dat eeuwenlang niemand naar het eiland durfde omdat het bewoond zou zijn door draken, slangen en monsters. San Giulio (de H. Julius) was ruim 1600 jaar geleden de eerste die het aandurfde. Omdat geen schipper bereid was hem over te brengen, spreidde hij zijn mantel uit op het meer en gebruikte het als vlot en zijn staf als roer om bij het eiland te komen. Met zijn zwaard heeft hij de draken op het eiland gedood. Tegenwoordig vaar je in 5 minuten naar het eiland.

[codepeople-post-map]

Author: Italië&zo

Share This Post On